Νέα μελέτη: Τα φάρμακα τύπου Ozempic προστατεύουν από ροχαλητό και νεφρική νόσο

Τα δημοφιλή φάρμακα αδυνατίσματος, όπως η σεμαγλουτίδη και η τιρζεπατίδη, φαίνεται πως δεν βοηθούν μόνο στη μείωση του βάρους. Νέα μελέτη δείχνει ότι όσο μεγαλύτερη και πιο σταθερή είναι η απώλεια κιλών μετά την έναρξη αυτών των θεραπειών, τόσο μειώνεται και ο κίνδυνος εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Το εύρος της μελέτης

Η έρευνα παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παχυσαρκίας στην Κωνσταντινούπολη και βασίστηκε σε πραγματικά ιατρικά δεδομένα χιλιάδων ασθενών στις ΗΠΑ. Οι επιστήμονες εξέτασαν ανθρώπους που ξεκίνησαν θεραπεία με φάρμακα όπως το Ozempic, το Wegovy και το Mounjaro και παρακολούθησαν πώς άλλαξε ο δείκτης μάζας σώματός τους μέσα στον πρώτο χρόνο θεραπείας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, όσοι έχασαν σημαντικό ποσοστό του βάρους τους είχαν αισθητά μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν παθήσεις όπως υπνική άπνοια, χρόνια νεφρική νόσο, οστεοαρθρίτιδα και καρδιακή ανεπάρκεια. Αντίθετα, οι ασθενείς που πήραν βάρος παρότι λάμβαναν τη θεραπεία φάνηκε να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτά τα προβλήματα.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα οφέλη των φαρμάκων GLP-1 δεν περιορίζονται μόνο στην ένδειξη της ζυγαριάς. Η ουσιαστική απώλεια βάρους φαίνεται να επηρεάζει θετικά ολόκληρο τον οργανισμό, βελτιώνοντας τη λειτουργία της καρδιάς, των νεφρών, των αρθρώσεων αλλά και του αναπνευστικού συστήματος. Τα συγκεκριμένα φάρμακα έχουν ήδη δείξει σε κλινικές δοκιμές ότι μπορούν να προκαλέσουν σημαντική απώλεια βάρους. Ωστόσο, στην καθημερινή ζωή πολλοί ασθενείς δυσκολεύονται να συνεχίσουν τη θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα, είτε λόγω κόστους, είτε εξαιτίας παρενεργειών, ελλείψεων στην αγορά ή προβλημάτων ασφαλιστικής κάλυψης.

Για τη νέα ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία και δεδομένα ασφαλιστικών αποζημιώσεων από τις ΗΠΑ. Οι επιστήμονες εξέτασαν άτομα που ξεκίνησαν θεραπεία μεταξύ 2021 και 2024 και συνέκριναν τις μεταβολές του βάρους τους με την εμφάνιση ασθενειών μέχρι τα μέσα του 2025. Συνολικά συμμετείχαν σχεδόν 90.000 ασθενείς. Οι περισσότεροι λάμβαναν σεμαγλουτίδη, ενώ μικρότερα ποσοστά χρησιμοποιούσαν τιρζεπατίδη ή λιραγλουτίδη. Η μέση ηλικία ήταν περίπου 58 ετών και πάνω από το 60% είχε διαβήτη τύπου 2. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της μελέτης ήταν ότι περίπου οι μισοί ασθενείς διέκοψαν τη θεραπεία μέσα στον πρώτο χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, οι ερευνητές συνέχισαν να παρακολουθούν την πορεία της υγείας τους, ώστε να καταγράψουν τι συνέβη μακροπρόθεσμα.

Η απώλεια βάρους συνδέθηκε με μικρότερο κίνδυνο ασθενειών 

Τα αποτελέσματα έδειξαν μεγάλες διαφορές ανάλογα με το πόσο βάρος έχασε κάθε ασθενής. Όσοι πέτυχαν μείωση του δείκτη μάζας σώματος κατά τουλάχιστον 15% είχαν 37% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας, 30% μικρότερο κίνδυνο χρόνιας νεφρικής νόσου και σχεδόν 70% μικρότερο κίνδυνο υπνικής άπνοιας, σε σύγκριση με όσους έχασαν ελάχιστο βάρος. Αντιθέτως, εκείνοι που πήραν βάρος μετά την έναρξη της θεραπείας είχαν χειρότερες επιδόσεις σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες. Ειδικά για την υπνική άπνοια και την καρδιακή ανεπάρκεια, ο κίνδυνος αυξήθηκε αισθητά. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν πως τα ίδια τα φάρμακα προστατεύουν άμεσα από αυτές τις παθήσεις. Φαίνεται όμως ότι η διατήρηση της απώλειας βάρους παίζει καθοριστικό ρόλο στη συνολική υγεία των ανθρώπων με παχυσαρκία ή διαβήτη τύπου 2.